رنگ انار


امید سیف پناهی نویسنده : امید سیف پناهی
تعداد بازدید :39
رنگ انار

کارگردان: سرگئی پاراجانف

فیلم رنگ انار که در اتحاد شوروی با نام صایات نووا اکران شد فیلمی ساخته کارگردان ارمنی، سرگئی پاراجانف است. نمایش آن در خارج از اتحاد شوروی ممنوع شد و بعد از دو ماه نمایش در شوروی از پرده سینما پائین آمد. این فیلم جزء ده فیلم برتر مجله ,کایه دو سینما در سال ۱۹۸۲ و جزء صد فیلم برتر مجله تایم اوت می باشد.

رنگ انار، بیوگرافی یا زندگی نامه صایات نووا است که بیشتر با دیدی شاعرانه و بصری به نمایش زندگی این شاعر می پردازد تا با دید ادبی . این فیلم ، دوران نوجوانی، کشف صورت زنانه ، شکست در عشق و ورود به دیر و مرگ شاعر را نمایش می دهد و همه این موارد با تصاویر ارائه شده از سوی پاراجانوف و اشعار صایات نووا، قالب بندی شده است.

سراسر فیلم با دوربینی ساکن روبرو هستیم که تابلوهای عظیمی را نگارش می‌کند. سرود محزون و جاودانی سرگئی پاراجانف و انعکاس نوای ازلی آن به وسعت کل تاریخ سینماست. شاهکار تکرارناشدنی پاراجانف که در مواجهه اش با مخاطبان ,سینمای هنری بی نیاز از هرگونه توصیف و توضیح است. هم اشخاص و هم اشیا حالتی کنایی و رمز آمیز دارند، پرسپکتیوها تخت هستند. و نگاه‌ها به جلو خیره مانده‌اند. در فیلم صدا دقیقا جدا از تصویر است.

زبان گفتگوهای فیلم زبان معاصر نیست.کلماتی که در فیلم بر زبان می‌آیند یا برگرفته از شعرهای سایات نوا می‌باشد یا مبتنی بر گفتارهای بریده بریده در طول فیلم است. ,اسکورسیزی در باب این ,فیلم می گوید: دریچه ای باز شد به روی یک تجربه بی نظیر و نامتناهی سینمایی.

بسیاری منتقدان فیلم را فیلمی معنوی ذکر کرده‌اند، اما آنچه واقعیت فیلم می‌گوید تضاد استعاراتی‌ست که تعیین کننده قطعیتی نیست چرا که درگیری شاعر با درون خود به عنوان یک انسان جمعی است نه منفرد، کاووشی برای جستجوی روح تامه،.

آشتی بین خوداگاه و ناخوداگاه با تمایلاتی بیرونی و درونی. کودکی، معصومانه‌ترین سهم و زیباترین بخش از زندگی مردانه‌ای که او به قطع تا پایان عمر دارد. او را با نانی در دست به همراه گهواره و فرشتگان در خیالات دوران بزرگ سالی می‌بینیم و مادری بشاش و مهربان که منسجم‌ترین پیوند اوست با غیر از خودش.

اما ورود شاعر به بلوغ جسمی تا رشد و بلوغ فکری، پر تعلیق‌ترین قسمت زندگی اوست.او در دوگانگی معنویت و شهوت سر در گریبان می‌ماند. صدف حلزونی شکل شاید نمادی از آرزوی موجود دوجنسی است آشتی بین ,آنیما و ,آنیموس درونی هنرمند.



نظرات کاربران